KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2011/4502 E., 2011/7463 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- 1-Taksirle yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
2-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2,62/1,50/1 gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından 500 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Taksirle yaralama suçu yönünde yapılan incelemede,
Sanık müdafinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;
Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2011/4502, K. 2011/7463, 7 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama