Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/4559 K.2011/7947

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken adli para cezası ve hapis cezası seçeneklerinden hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesi hükmüne göre hapis cezasının artık adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanığın eylemi sonunda birden fazla kişinin yaralandığı ve sanıktan şikayetçi olduklarının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, anılan Kanunun 89/1-2-b-3-b. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

2- Suç tarihi itibariyle sanığın sürücü belgesinin 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesi yerine uygulama yeri bulunmayan 2918 sayılı Kanunun 119 maddesi ile geri alınması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi ile tayin edilecek temel cezanın 89/3-b maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden önce 89/2-b ile arttırılıp, sonra da bu miktar üzerinden anılan kanunun 89/3-b maddesi ile yeniden arttırılarak fazla ceza tayini,