Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/6528 K.2012/5213

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacının taammüden adam öldürme suçundan 20/04/2002 tarihinde tutuklandığı, bu suçtan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sırasında 28/11/2002 tarihinde tahliye edildiği, 03/04/2003 tarihinde suçun değişen niteliğine göre kavgada ölene el uzatmak suçundan dolayı neticeten 4 ay 13 gün hapis cezasına mahkum edildiği, mahkumiyet hükmünün Yargıtay 1. Ceza Dairesi’nce 11/02/2004 tarihinde onanarak kesinleştiği, dolayısıyla davacının hükmedilen hapis cezasına göre 2 ay 29 gün süreyle fazla tutuklu kalması nedeniyle 466 sayılı Kanunun 1/7. maddesine göre tazminat talep etme hakkının olduğu,

her ne kadar mahkumiyet hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’ya göre yapılan uyarlama yargılaması sonucu mahkemece 2 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilip hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; bu kararın 466 sayılı Kanun hükümleri uyarınca hükmedilecek tazminata engel oluşturmayacağı, zira uyarlama sonucu hükmedilen kararın davacı lehine hükmedilen bir karar olup denetim süresi sırasında hükmün açıklanması durumunda dahi hükmedilecek hapis cezasının kesinleşen ilk karar ile hükmedilen hapis cezasından fazla olamayacağı,

davacı vekilinin dava dilekçesi ile temyiz dilekçelerindeki tazminat talebinin de uyarlama öncesi verilen ilk karar ile hükmedilen 4 ay 13 gün hapis cezasına göre davacının fazla tutuklu kaldığı 89 günlük süreye ilişkin olması karşısında, yargılamaya devamla makul bir oranda tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,