Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/11329 K.2013/3603

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih, 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan “failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı” ve (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” kıstaslarının uygulanamayacağı dikkate alınmadan, temel cezanın belirlenmesinde “failin kastının derecesi, suç sebep ve saiklerinin”gerekçe olarak gösterilmesi,

2- İşsiz olduğu, taşınmaz sahibi olmayıp, oturduğu ev için kira parası ödediği, aylık düzenli kazancı olmayıp, sadece 1976 model minibüsünün bulunduğu yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasıyla belirlenen sanık hakkında, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak 20,00 TL ile 100,00 TL arasında miktar tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, sanığın tespit edilen ekonomik durumuna uygun düşmeyecek biçimde, adli para cezasının günlüğü 30,00 TL'den hesaplanarak, sanığa fazla ceza tayini,