Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/12156 K.2013/3030

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanığın, olay günü ölenin kendisinin çalıştığı bara bir arkadaşı ile gelerek kendisinden bir araba temin edip edemiyeceklerini sorduklarını, barın müşterisi olan ve o anda barda bulunan arkadaşı tanık ...' dan arabasını ödünç istediğini,...'ün arabanın anahtarını ölene verdiğini, birlikte arabaya bindiklerini, ölenin direksiyona geçtiğini, onun arkadaşını Beylikdüzü'ndeki evine bıraktıktan sonra yine ölenin yönetimindeki otoyla birlikte bara dönmek üzere çıktıkları dönüş yolunda olayın meydana geldiğini belirtmesine ve kovuşturma aşaması boyunca aracı kendisinin değil ölenin kullandığını savunmasına rağmen,

ne duruşmalarda ne de temyiz dilekçesinde eve bıraktıkları bu tanığın kimliğini bildirememiş olması, tanık ...'ın sanığın savunduğu şekilde daha önce tanımadığı bir kişi olan ölene aracının anahtarını vermesinin hayatın olağan akışına ters olması ve bu tanığın, aracının anahtarını, çalıştığı sözkonusu bara sık sık gitmesi nedeniyle tanıdığını beyan ettiği sanığa park etmesi için verdiği yolundaki beyanı karşısında, sanığın, tanık ...' ın beyan ettiği şekilde anahtarını elde ettiği otoyu kullanarak,

onun bilgisi dışında ölenin arkadaşını evine bırakmak üzere ölen ve arkadaşıyla birlikte bardan ayrılmış olmasının oluşa ve genel hayat tecrübelerine daha uygun düşmesi karşısında, tebliğnamadaki eksik incelemeye dayalı bozma isteyen 1 no' lu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine, eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna , indirim sebeplerinin uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;