Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/12853 K.2013/4554

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelemesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.11.2007 gün ve 167/222 sayılı kararında belirtildiği üzere Ağır Ceza Mahkemesi nezdindeki C. savcılarının yargı çevresindeki Asliye ve Sulh Ceza Mahkemelerinin hükümlerine karşı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri, temyiz süresinin görüldü ile değil tefhimle başlayacağı 03.12.2009 tarihinde verilen hükme karşı 24.02.2010 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, mahalli C. Savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun 07/07/1990 doğumlu olması gözetildiğinde 27/01/2009, 26/03/2009 ve 09/07/2009 tarihli duruşmalar açık olarak yapılması gerekirken kapalı şekilde yapılmış ise de, söz konusu duruşmalarda esasa ilişkin işlem yapılmamış olması nedeniyle bu aykırılık bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibarıyla 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmaması,

2- Suç tarihinde 18 yaşından küçük bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 50/3. maddesi gözetilip verilen cezanın TCK'nın 50/1. maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin 2. fıkrasında; “Cezanın ertelenmesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir. Bu durumda, koşul gerçekleşinceye kadar cezanın infaz kurumunda çektirilmesine devam edilir. Koşulun yerine getirilmesi hâlinde, hâkim kararıyla hükümlü infaz kurumundan derhâl salıverilir.” hükmüne yer verildiği, belirtilen madde gereğince ertelemenin magdur tarafın zararının karşılanması şartına bağlı olarak karar verildiği; ancak ertelemenin, zararın tazmini şartına bağlanması durumunda, mahkemece suçdan doğan zararın hesaplanması ve tespit edilen miktarın kararda gösterilmesi gerekirken gösterilmemesi, böylece infazda tereddüte yol açacak şekilde karar verilmesi,