Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/13014 K.2012/22539

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, fabrikasında kullandığı poşet atıklarını, İstanbul III numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 15.11.1995 tarih ve 7755 sayılı kararı ile I. Derece doğal sit alanı olarak tescil edilen yerdeki köy tüzel kişiliğine ait taşınmazda depoladığı, 27.11.2008 tarihinde yapılan keşiften sonra inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, suça konu taşınmaz üzerinde büyük paketler halinde bir kısım naylon malzemenin depolanmış halde bulunduğunun belirtildiği,

sanık müdafinin dosyaya sunduğu 28.04.2009 havale tarihli dilekçe ile sanığın, depoladığı malzemenin hepsini kullandığını ve ortadan kaldırdığını bildirdiği anlaşılmakla, sanığın 1. Derece doğal sit alanında izinsiz olarak malzeme depolamak suretiyle bu alana fiziki müdahalede bulunması karşısında, sözkonusu malzemenin kaldırılıp kaldırılmadığı araştırılarak, kaldırılmış olduğunun tesbiti halinde, depolama işleminden dolayı doğal yapının bozulup bozulmadığı tartışmasız olarak belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, atılı suçun oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,