Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/13982 K.2013/5505

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gece saat 20:00 sularında açık havada, meskun mahalde, bölünmemiş, 2 yönlü, 3,7 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama yolda idaresindeki motosikletle, 247 promil alkollü bir şekilde seyir halinde bulunan sanığın, karşı yönde kendi şeridinde seyir halinde bulunan mağdur ...'nın idaresindeki motosikletle çarpışmaları sonucu mağdurun alt çenesinde kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; mağdurun sanıktan şikayetçi olmadığını, uzlaşmak istediğini ifade etmesi,

aynı şekilde sanığın da uzlaşmak istediğini ifade etmesine karşın taraflar arasında uzlaştırma yapılmadan sanık hakkında taksirle yaralama suçundan da kamu davası açıldığı, yargılama aşamasında da taksirle yaralama suçundan uzlaştırma yoluna gidilmeksizin, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği,

işlediği bir fiil ile birden fazla suçun oluşmasına neden olan sanığın, taksirle yaralama suçu yönünden bilinçli taksir nedeniyle TCK'nın 22/3. maddesi gereğince yapılacak artırım, mağdurdaki nitelikli yaralanma nedeniyle TCK'nın 89/2-b. maddesi gereğince yapılacak artırım ve TCK'nın 89/5-son cümlesi uyarınca bilinçli taksirle yaralama eyleminin şikayete tabi olmadığı göz önünde bulundurularak, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamaması durumunda zarar suçu olan taksirle yaralama suçundan sorumlu tutulup, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken;

yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi,

2- Sanığın TCK’nın 53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmek gerektiği gözetilmeden 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırı davranılması,