Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/14119 K.2013/11939

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince verilen 2.000 TL adli para cezası miktar itibariyle kesin nitelikte ise de;

Sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş olması karşısında, hükmün temyizi mümkün bulunduğundan, temyiz isteğinin reddine ilişkin 22.06.2010 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla trafiğin yoğun olduğu bölünmüş yolda seyrettiği sırada , sola dönülmez uyarı levhasına rağmen kavşak içinde U dönüşü yapmak suretiyle karşı istikametten gelen motorsiklete çarpması nedeniyle mağdurların yaralanmalarına neden olduğu olayda, bilinçli taksirin unsurlarının kabulü ile TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,