KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/14159 E., 2013/3306 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/4, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet.
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
02.04.2008 tarihinde davaya katılmasına karar verilen katılan ...'in adının gerekçeli karar başlığında katılan yerine müşteki olarak yazılması ve yine aynı tarihte hakkında katılma kararı verilen katılan ...'in adının gerekçeli karar başlığında yazılmamış olması mahallinde eklenmesi mümkün yazım eksikliği kabul edilmiştir
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik inceleme yapıldığına, alt sınırdan ayrılarak ceza verilmesine, kusur oranına, ehliyetin 1 yıl süre ile geri alınmasına, sanığın para cezasını ödemeyeceğine, katılanlar vekilinin verilen cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Katılanlar kendilerini vekaletnameli vekil ile temsil ettirdiği halde katılanlar lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesi,
2- Sanığa hükmedilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 52/2. maddesinin gösterilmemiş olması,
3- Sanıktan alınan güvencenin CMK'nın 113, 115. maddeleri uyarınca geri verilmesi yerine, kararın kesinleşip netice para cezası ve kamusal giderlerin sarfından sonra sanığa iadesine ve anılan para cezası ve kamusal giderlerin sanık tarafından karşılanamaması durumunda nakti güvencenin Hazineye irat kaydına ve bakiye kalan kısım için infazda dikkate alınmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. bendinin 4. fıkrasındaki ''5237 sayılı TCK'nın 50 (1)-a, 4'' ibaresinin sonuna '' ve 52/2.'' ibaresinin ve hüküm
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/14159, K. 2013/3306, 15 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama