Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/14568 K.2013/6753

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Mağdurun vücudunda kemik kırığı oluşacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezanın, aynı Kanunun 89/2-(b) ve (e) maddesi gereğince yarı oranında arttırılması gerekirken, TCK'nın 89/2-(b) maddesi ile arttırım yapılmasıyla yetinilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendinde yer alan, “failin güttüğü amaç ve saiki” ibaresinin hükümden çıkartılması, hükmün 2. bendi hükümden çıkartılarak,