Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/14775 K.2013/6958

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi nazara alınmaksızın belirlenen bir gün üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra ceza tayini gerektiği gözetilmeksizin arttırım ve indirimin ay üzerinden yapılması sonuca etkili olmadığından; yaşı küçük mağdura atanan vekil için hazine lehine eksik vekalet ücretine hükmedilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın olay günü sevk ve idaresindeki kamyonetle meskun mahalde gündüz saatlerinde tek yönlü 9 metre genişlikteki yolda bakım çalışması olduğu için tek yönlü gidiş yolunun kapatılarak trafiğin sağdan 6583 nolu sokak yönüne aktığı işaretlerle belirtildiği halde sol taraftaki karşı yönden gelen araçların kullandığı şeride girerek soldan ara sokaktan çıkan 1993 doğumlu mağdura çarparak nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanık tam kusurlu olsa da mağdurda meydana gelen burun kırığının derecesi dikkate alındığında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu,

maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden sanığa asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,