Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/14936 K.2013/6777

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki otobüsle gündüz vakti, meskun mahalde,düz yolda, yol üzerinde görüşüne engel bir cisim de yokken, sağ şeritten seyrettiği, bu sırada katılanın yolun sağ şeridinin yarısını kapatacak şekilde park ettiği romörktan karpuz indirmek için romörkün soluna, yol tarafına doğru geçtiği, sanığın katılanı tedbir alacak mesafeden görmesine rağmen hızını azaltmadan seyrini sürdürdüğü, çarpma noktasına gelinceye kadar direksiyon tedbirine başvurmadığı, sanığın otobüsü ile romörkün yanından geçmeye başladığı bu esnada katılanın otobüs ile romörk arasında sıkıştığı, katılanın kaza nedeniyle hayati tehlike geçirdiği,

4 ve 5. derece etkili kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralandığı olayda her ne kadar sanık tali kusurlu ise de, katılanın mağduriyeti gözetildiğinde sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye, mahalli Cumhuriyet savcısının ceza miktarına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,