Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/15094 K.2013/4670

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının TCK'nın 53/6. maddesi tatbik edilirken kanunilik ilkesi gereği sürücü belgesi yerine ehliyet ibaresinin kullanılmasının, sürücü belgesinin seri numarası ve niteliğinin belirtilmemesinin Kanuna aykırı olduğuna, sanık müdafinin kusura, sanığın keşifte hazır edilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.) UYAP sisteminden alınıp dosya içine konulmuş, sanığa ait sürücü belgesi suretine göre sanığın B sınıfı sürücü belgesini 03.09.2009 tarihinde aldığı ve suç tarihi itibariyle geçerli bir sürücü belgesine sahip olmadığı gözetilmeksizin sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,