KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/1510 E., 2012/19769 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet.
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1- Sanığın tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği kabul edildiği halde, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmesi,
2- 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, aynı maddenin 6. fıkrasındaki koşullar irdelenip, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte isabetle değerlendirilerek,
denetime olanak verecek ve somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği gözetilmeden, ölen mirasçısı ...'ın şikayetinin bulunmadığı olayda, iki oturumda tamamlanan duruşmanın ilk oturumunda ve duruşmanın devamı niteliğindeki keşif esnasında bizzat hazır bulunan, yargılama süresince kendisini vekille temsil ettiren sabıkasız sanık hakkında, duruşmadaki iyi hali nazara alınarak cezasında takdiri indirime gidilmesi karşısında çelişki oluşturacağı da düşünülmeden, “sanığın duruşmaları takip etmemesi” ve “takdiren” şeklindeki yasal olmayan ve dosya içeriğiyle bağdaşmayan soyut gerekçelerle,
hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/1510, K. 2012/19769, 25 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama