Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/15123 K.2013/4685

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 29.06.2009 günlü iddianameyle TCK'nın 89/4. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle dava açıldığı, mağdurlar ... ve ...'un sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerinin anlaşılması karşısında, müşteki ...'ın yaralanması nedeniyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2(b) maddesi kapsamında kalacağı gözetilmeksizin aynı eylem bölünerek ayrı ayrı olmak üzere, şikayetten vazgeçen mağdurlar yönünden düşme, şikayetçi yönünden mahkûmiyet kararı verilmesi.

TCK'nın benimsediği gün adli para cezası sisteminde adli para cezasının gün üzerinden tayini gerekli ve yeterli iken “ay” olarak da belirtilmesi, keza sanık hakkında belirlenen netice tam gün sayısının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı belirlenen adli para cezası miktarı ile çarpılarak cezanın belirlenmesi yerine, cezada arttırım ve indirim nedenlerinin tatbiki esnasında her aşamada TCK'nın 52/2. maddesiyle de uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma konusu yapılmamış.

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur ...'ın talimat mahkemesince alınan 02.11.2009 tarihli beyanında davaya katılmak istemediğini ifade etmesine karşın, katılma istemini içeren 29.01.2010 tarihli beyanı dikkate alınarak mağdurun davaya katılmasına karar verilmesi,