KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/15440 E., 2013/7294 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarıncamahkumiyet
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile Mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın aşamalardaki savunmalarında güneş ışığının arkadan gelmesi nedeniyle trafik ışıklarını seçemeden, ışıkların yanmadığını düşünerek kavşağa girdiğinde kazanın meydana geldiğini beyan etmesi karşısında, mahkemenin kabulünde oluş ve kusur yönünden bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna katılanında kusuru olduğuna, Cumhuriyet savcısının uzlaşma hususunda sanığın beyanının alınması gerektiğine, ek savunma hakkının usulüne uygun verilmediğine, temel ceza tayininde teşdit uygulanan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmamasının çelişki yarattığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "failin kastının yoğunluğu" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/15440, K. 2013/7294, 25 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama