Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/15563 K.2013/7195

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar sanık meydana gelen olayda tali kusurlu ise de olay nedeniyle katılanın hayati tehlike geçirecek, vücudunda hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyecek kırık oluşacak ve duyu veya organlarından birinin işlevini sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde nitelikli olarak yaralandığı ve meydana gelen zararın ağırlığı göz önünde bulundurulması suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi ve sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, mağdurun yaralanması ile ilgili olarak adli tıp kurumundan rapor alınması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1- Katılanın vücudunda hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyecek kemik kırığı oluşacak, yaşamını tehlikeye sokacak ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında 6237 sayılı TCK.'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen 90 gün adli para cezasında, yalnızca 89. maddenin 3. fıkrasının b. bendi gereğince bir kat oranında arttırım yapılması gerekirken, mahkemece hükmün 2. fıkrasında sanık hakkında belirlenen temel cezada 89. maddenin 2. fıkrasının b. bendi gereğince yarı oranında arttırım yapıldığının,

hükmün 3. fıkrasında ise yine hükmün 1. fıkrasında belirlenen 90 gün adli para cezasında 89. maddenin 3. fıkrasının b. bendi gereğince bir katı oranında arttırım yapıldığının belirtilmesi suretiyle tereddüde neden olunması,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında, yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,