Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/15673 K.2013/9237

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık duyup duymadığı, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte isabetle değerlendirilerek,

denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, kazadan sonra olay yerini terk etmeyen, dört oturum süren duruşmanın iki oturumunda ve keşifte müdafii ile beraber hazır bulunan, suçunu ikrar ederek mahkemeye yardımcı olan, aşamalarda olaydan dolayı üzgün olduğunu ve pişmanlık duyduğunu ifade eden, evli ve üniversite mezunu olup, dosya içeriğindeki delillere göre olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen ve sabıkası da bulunmayan sanık hakkında, “Sanığın kişilik hali, toplum içindeki yeri, yasa ve nizam anlayışı, bunlara karşı saygı ve tepkisi,

suçtan önce ve sonraki davranışları ile özellikle gözlemlenen neticeden pişmanlık duymaz hali ve umursamaz tutumu değerlendirildiğinde cezasının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceğine dair mahkemeye olumlu kanaat gelmediğinden” şeklindeki, dosya içeriğine uygun düşmeyen soyut ve özensiz gerekçeyle hükmolunan sonuç cezanın ertelenmemesine karar verilmesi,