Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/1680 K.2012/21263

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, olayda sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, daha önce sabıkası bulunmayan ve mağdurun 20.000 TL tutarındaki tüm tedavi masraflarını karşılayan sanık hakkında giderilmesi gereken somut zarar miktarının tespit edilmediği de nazara alınarak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2009/250-13 sayılı kararı doğrultusunda basit bir hesapla mağdurun olay sebebiyle uğradığı zararın tespit edilerek, sanığa, bu zararı karşılaması hususunda imkan tanınıp, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme gereğince; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek,

sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken “sanığın yargılama aşamasında elde edilen tutum ve davranışlarına göre ileride bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememize tam bir vicdani kanaat gelmediğinden, bu aşamada cezaya hükmedilmesi gerekli görüldüğünden, sanığın müştekinin maddi-manevi zararlarını giderimine ilişkin hiç bir samimi pişmanlık ve kabulü tespit edilemediğinden, ” şeklindeki yetersiz ve dosya kapsamı ile örtüşmeyen gerekçe ile 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi,