Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/17395 K.2013/8731

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Her ne kadar sanık tali kusurlu ise de; iki sınır arasındaki temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, olayda mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak, hayati fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek sağ tibia fibula açık kırığı oluşturacak şekilde yaralandığı maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına göre daha fazla cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında asgari hadden ceza tayini,

ve Gaziosmanpaşa Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 28/01/2008 gün ve 499 sayılı raporunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan mağdurun duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olunup olunmadığı hususunda rapor aldırılması gerektiği belirtilmesine karşın, yeniden rapor aldırılmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığa 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesi gereğince verilen 90 gün temel adli para cezasından aynı kanun 89/2 maddesi gereğince ½ oranında artırım ve 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılırken sonuç cezanın 2 240 TL yerine 2 250 TL olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,