Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/17477 K.2013/14022

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Hükmün gerekçe kısmında sanığın kusursuz olduğu kabul edilerek beraatine karar verildiği halde, hüküm fıkrasında CMK'nın 223/2-a maddesine dayanılması suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gözetilerek CMUK'un 321.maddesi uyarınca hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasında bulunan “Unsurları oluşmayan taksirle yaralama suçundan sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE ” ibaresinin çıkarılarak yerine “sanığın taksirinin bulunmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanığın BERAATİNE,” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.