KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/17504 E., 2013/8527 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 89/2, 62/1, 52/2-4, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Baş İş Müfettişi tarafından düzenlenen 10.05.2010 tarihli bilirkişi raporuyla asli kusur izafe edilen ve dosyadaki belgelerden suça konu inşatı yaptıran ... Yapı ve Proje Merkezi Ticaret Limited Şirketi yetkilisi ve ortağı olduğu anlaşılan ... hakkında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca zamanaşımı süresi içerisinde gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüştür.
5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca sadece 2 yıl ve daha az süreli hapis cezasının ertelenebileceği gözetilmeksizin, sanıklar hakkında tayin edilen adli para cezalarının ertelenmesine karar verilmesi, keza asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği kazada, katılanın nitelikli şekilde yaralanmasına yol açan sanık ... hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin kusura, eksik incelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; sanık ...'ın kusura, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıklar hakkında tayin olunan temel cezada TCK'nın 89/2. maddesi gereğince arttırım yapılırken uygulanan bendin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/17504, K. 2013/8527, 3 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama