Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/17509 K.2013/8536

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin ve sanığın kusur durumunun temel ceza tayinininde dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesinin koşullarının oluşmadığı gibi aynı Kanunun 22/4. maddesi gereğince de kusur oranında indirim yapılamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından; iddianameyle talep edilmesine karşın TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, bu hususun mahkemenin takdirinde olması sebebiyle bozma konusu yapılmamış.

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiş. Netice cezanın adli para cezası olması ve ertelemenin sadece kanunda öngörülen süreyi aşmayan hapis cezaları için mümkün olması karşısında, sanık hakkında hükmolunan netice cezanın ertelenmemesine sanığın yeniden suç işlemeyeceği kanaatinin hasıl olmamasının gösterilmesi, fazlalık olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, bilirkişi raporuna, ceza uygulamasına, ertelemeye ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Birden fazla kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda temel cezanın TCK'nın 89/4. maddesi ile belirlenmesi gerekli ve yeterliyken cezanın TCK'nın 89/2-b maddesi delaletiyle TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca belirlenmesi,

2.) Sanık hakkında hükmolunan 4 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “89/2-b md.si delaletiyle” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, hüküm fıkrasının 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 4 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 135 tam gün olarak belirlenmesine.