Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/18525 K.2012/16982

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 466 sayılı Kanunun 2/1. maddesinde dava açma süresinin kesinleşmiş beraat kararının bizzat sanığa tebliği ile başlayacağının öngörülmüş olması ve kesinleşmiş beraat kararının davacıya tebliğ edildiğinin dosya içeriğinden anlaşılmaması karşısında, dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 23.03.2010 gün ve 2009/256 Esas 2010/57 sayılı kararı ile davanın süresinde açıldığının kabulü ile yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, söz konusu yasa hükmüne ve dayanılan yargısal içtihatlara yanlış anlam verilerek yazılı gerekçe ile davanın süre yönünden reddine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Davanın tamamen reddine karar verilmesi karşısında kendisini avukatla temsil ettiren davalı ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince tek maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden maddi ve manevi tazminat miktarları üzerinden ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,