Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/19766 K.2013/11013

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yönetimindeki otomobille, gece vakti, aydınlatmanın mevcut olduğu,

“azami hız 30 km.” levhaları bulunan meskun mahalde, süratle seyrederken, direksiyon hakimiyetini kaybettiği aracının, orta refüj üzerinde yolun karşısına geçmek için beklemekte olan yayanın sol ayağı üzerinden geçmesi sonucu mağdurun sol ayak crush injury ve sol ayak 2 ve 3. metatars distal diafiz kırıkları nedeniyle hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet veren ve kazadan 54 dakika sonra yapılan ölçüme göre 37 promil alkollü olduğu belirlenen sanık hakkında, en üst hadden belirlenen temel adli para cezasının, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman,

mağdurdaki yaralanmanın boyutu ve sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığına göre, TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, adalet ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşıldığından, sanığın ceza miktarına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sonuç adli para cezası hesaplanırken, sanık hakkında belirlenen tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın çarpılması işlemi sırasında, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyetinin Para Birimi Hakkında Kanunun 1. maddesi ile Bakanlar Kurulunun 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı Yeni Türk Lirası ve Yeni Kuruşta Yer Alan Yeni İbarelerinin Kaldırılmasına ve Uygulama Esaslarına İlişkin Kararının 1. maddesi hükümlerine göre; adli para cezası ve yargılama giderlerinin Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde yasal zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,