Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/19931 K.2013/12633

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği tarihin 26.03.2008 yerine “26.02.2008” olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı; suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün noksanlık kabul edilmiş; mağdurda meydana gelen yaralanmanın TCK'nın 89/3. maddesi kapsamında bulunup bulunmadığına ilişkin mağdurun kesin raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi, mağdur hakkında Gebze Merkez Hastanesi tarafından düzenlenen 26.03.2008 tarihli raporda, mağdurun sağ bacağında tıbia fibulada parçalı kırık olduğunun belirtilmesine rağmen temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında, “sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı”nın gerekçe olarak gösterilmesi,