Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/20087 K.2013/12750

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

05/05/2011 tarihli karar Tebligat Kanunun 21 ve Tebligat Tüzüğünün 28. maddelerine göre, sanığın adresine tebliğ edilmiş ise de; tebligat evrakına, sanığa tebliğ keyfiyetinin haber verilmesinin kendilerine bildirildiğine dair, sanığın adresinde bulunmadığını bildiren komşusu veya bina yönetici veya kapıcısının imzasının alınmadığı, imzadan imtina etti ise bu hususun da belirtilmediği, bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz tarihinde gerekçeli karardan haberdar olduğu ve 17/06/2010 günlü temyiz dilekçesinin süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulü gerektiği gözetilerek yapılan incelemede;

06/02/2009 günü saat 13:15 sıralarında, 7 m genişliğinde, iki yönlü,yol şerit çizgileri mevcut, görüşü açık, düz yolda, müşteki ... 'nın yönetimindeki oto ile seyir halindeyken olay yeri olan akaryakıt istasyonu önüne geldiğinde, karşı yönden gelen ... trafiğini kontrol etmeksizin, önündeki aracın hemen arkasından sola dönerek istasyona giriş yapmak isterken şerit tecavüzünde bulunan sanığın, yönetimindeki oto ile,

müştekinin şeridinde onun otosuna çarpması sonucu, müştekilerden birinin basit bir tıbbi müdahale ile iyileşecek, diğerinin ise basit bir tıbbi müdahale ile iyileşmeyecek ve müşteki beyanına göre yüzünde sabit eser kalacak şekilde yaralanmalarına neden olması şeklinde gelişen ve sanığın tam kusurlu olduğu olayda, sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin eleştirilen hususlar dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, cezasının ertelenmemesine, taksit sayısının azlığına, uzlaşma hükümlerinin uygulanmamamış olmasına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,