Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/20146 K.2013/178

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteğinin hükmolunan hapis cezasının 10 yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine, karar verilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dosya kapsamına göre;

Olay tarihinde gece 00:50 sıralarında sanığın idaresindeki otomobili ile sol şeritten orta şeride geçtiği, orta şeridin dolu olması üzerine tekrar sağ şeride yöneldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek önce sağ kaldırıma, sonra benzinlik levha direğine çarparak takla attığı ve kendi aracında bulunan kuzeninin ölmesiyle sonuçlanan olayda; sanık tam kusurlu ise de; sabıkasız geçmişi, dosyaya olumsuz bir kişiliğinin yansımamış olması, katılanın ve ölenin mirasçılarının hükümden sonra şikayetlerinden vazgeçmesi ve sanığın kazada sağlık kurulu raporu içeriğinden anlaşıldığı üzere vücudunda ağır kırıklar olduğu,

tedavi ile işlevselliği kısmen düzelen beyin hasarına bağlı mental bozukluk meydana geldiği ve %61 oranında özürlü olduğu, bu nitelikli yaralanması nedeniyle yargılamayı bizzat takip edememesinin de haklı nedenlere dayandığı ancak savunmasını yapmak için duruşmada bizzat hazır bulunduğu da dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a-4 maddesinin dosya kapsamı ile örtüşmeyecek şekilde yetersiz gerekçe ile uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,