Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/20577 K.2013/10770

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suçtan doğrudan doğruya zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına davaya katılma talebinde bulunulduğu ve bu talebe atfen “müşteki Kültür Bakanlığının katılan olarak kabulüne” karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında Şanlıurfa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanığın, Şanlıurfa ili Harran ilçesi Hayati Harrani Mahallesindeki Kültür Bakanlığı Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu Başkanlığının 10.3.1979 tarih ve 1605 sayılı kararı ile 3.derece arkeolojik ve kentsel sit alanı olarak tescil ve ilan edilen bölge içerisinde kalan tarihi Harran surlarının dış tarafında ve yaklaşık 100 metre mesafede bulunan 593 parsel sayılı yerde izinsiz olarak 78 m2 alan üzerine tek katlı mertek tabliyeli 3 oda 1 antre ve mutfak ve banyodan oluşan kargir inşaat yapmak suretiyle müdahalede bulunduğu,

06.05.2009 tarihinde yapılan keşfe binaen düzenlenen inşaat mühendisi bilirkişi raporuna göre, inşaatın 78 m2 üzerinde kurulu, tek katlı mertek tabliyeli iç ve dış kaba sıvası yapılmış, kapı ve pencerelerin demir kör kasalarının takılmış olduğu, inşaatın kabasının 4 yıl önce, ince işlerinin ise yeni yapıldığı, korunması gerekli olan sit alanına yapılan müdahalenin tam anlamı ile bir inşai faaliyet teşkil etmekte olup 2863 sayılı yasa kapsamında inşai ve fiziki müdahale olduğu,

sanığın belirtilen yerin sit alanı içerisinde olduğunu bildiğini yargılama aşamasında açıkça beyan ettiği, inşaat yapılan yerin tarihi Harran surlarına, Harran Üniversitesi kalıntılarına ve kazı yapılan alanlara yakın olduğu, arkeolojik sit alanı kararlarının ilçede ilan edildiği, inşaat yapılan yerin tapu kaydında korunması gerekli kültür varlığı olduğuna dair şerhin bulunduğu, bu nedenlerle korunması gerekli yerlerden olduğunun herkes tarafından bilinebileceği, mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suç kastının bulunmadığına, yerin sit alanı içerisinde olduğunu bilmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, belirtilen hak yoksunluğunun tamamen uygulama dışı bırakılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1-d paragrafında yer alan "4 eşit taksitle" ibaresinden önce gelmek üzere "altışar ay ara ile" ibaresinin yazılmak, 1-f paragrafında cümle sonuna, “Sanığın cezası ertelendiğinden,