Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/21080 K.2013/11062

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesinden sonra uygulanması gerektiği gözetilmemek suretiyle eksik ceza tayini, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1-2-3. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden "5237 sayılı TCK’nın 53/1-a, b, c, d, e, 2-3 maddelerindeki hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıvermeye, diğer tedbirleri yönünden hapis cezasının infazına kadar yoksun bırakılmasına" ilişkin cümlenin hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.