Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/21230 K.2012/21829

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı 04/06/2007 tarihli dilekçeleri ile Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/79 esas ve 2006/327 karar sayılı dosyası ile 20.000 TL manevi tazminata hükmedildiğini ancak bu davada faize karar verilmediğini belirterek toplam 38.700 TL faiz alacağının davalı idareden alınarak kendisine verilmesini talep etmiş olup; Davacının tutuklu aldığı 5 yıl 5 ay 2 günlük süre için Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2007 tarih ve 2006/218 esas ve 2007/144 sayılı kararı ile 10.500 TL tazminatın 31.10.2001 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verildiği ve bu kararın Yüksek Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 13.12.2010 tarih ve 2010/6483 esas ve 2010/14442 sayılı kararı ile davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin çıkarılarak DÜZELTİLEREK ONANDIĞI;

Yine davacı lehine Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2006 tarih ve 2005/79 esas ve 2006/327 sayılı kararı ile 20.000 TL tazminatın davalı hazineden alınmasına, faiz talep edilmediğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına dair kararın Yüksek Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.02.2010 tarihli kararı ile de vekalet ücreti ve yargılama giderleri ile ilgili kısım nedeniyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar verildiği; Böylece davacının aynı tutuklama nedeniyle iki ayrı dava açıp manevi tazminat aldığı bu davalarda maddi tazminat talepleri ile ilgili dosyada bilgi bulunmadığı anlaşılmakla;