Karar Metni
12. Ceza Dairesi 2012/21365 E. , 2013/10134 K.
"İçtihat Metni"Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b-e, 22/3, 31/3, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.Cumhuriyet savcısı.
Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, müdafii, mağdur vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen 120 gün karşılığı adli para cezasına, TCK'nın 89/2-b-e, 22/3, 31/3 maddelerinin sırasıyla tatbik edilmesiyle bulunan 160 gün karşılığı adli para cezasından, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanmasına karar verilip 133 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken 106 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve neticede 2660 TL yerine 2012 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini, Kanuna aykırı olup mağdur vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde beşinci paragrafdaki "106 gün" ibaresinin çıkartılarak yerine "133 gün" ibaresinin eklenmesi, yine yedinci paragrafdaki "106 gün karşılığı toplam 2012TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "133 gün karşılığı 2660TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/21365, K. 2013/10134, 17 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama