Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/22664 K.2012/23870

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Davacının üzerine atılı “hayati tehlike geçirecek şekilde etkili eylem” suçu nedeniyle tutuklandığı bu konuda ilgili belgelerin denetime elverişli olacak şekilde dosya arasına alındığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Ancak;Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun, 18. maddesi ile 07.05.1964 gün ve 466 sayılı Yasa Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat verilmesi hakkındaki Yasa yürürlükten kaldırılmış ve 5271 sayılı CMK'nın Yedinci Bölümünde, Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat ana başlığı altında, 141 ilâ 144. maddelerinde, tazminat isteme koşulları ve sonuçları yeniden kapsamlı bir şekilde düzenlenmiş ise de,

5320 sayılı Kanunun 6. maddesindeki Ceza Muhakemesi Kanununun 141 ilâ 144. madde hükümlerinin 1 Haziran 2005 tarihinden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanacağı, bu tarihten önceki işlemler hakkında ise, 07.05.1964 tarihli ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağının belirtilmiş olması karşısında; yapılan işlemden kasıt, davacının tutuklandığı tarih 2003 yılı olup bu tarih itibariyle de tazminat istemi hakkında 466 sayılı Kanun hükümleri uyarınca bir karar verilmesi gerektiği ve anılan kanunun 1. maddesinin 6. bendinde düzenlendiği üzere.

Kanun dairesinde yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturma yapılmasına veya son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına, beraetlerine veya ceza verilmesine mahal olmadığına karar verilenlerin karar gerekçesinin bir önemi olmaksızın tazminat talep edebileceklerinin düzenlenmiş olduğu gözetilmeden, tutuklama işleminin yapıldığı tarihte yürürlükte olmayan yasa maddeleri uygulanarak davanın reddine karar verilmesi,