Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/23488 K.2013/19280

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık davada kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde, yoklukta verilen hükmün müdafii yerine sanığa tebliğ edilmesi usulsüz olup, temyiz süresinin sanık müdafiine sonradan çıkarılan tebligatın tebliğ edildiği tarihte başladığı dikkate alınarak; temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile bölünmemiş iki yönlü asfalt kaplama, düşeyde dik eğimli yolda Milas'tan Söke istikametine seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybedip yolun karşı yön trafiğine ait şeride geçerek nizami şeridinde seyreden katılan ...'ın kullandığı ve arkasında katılan ...'in yolcu olarak bulunduğu motorlubisiklete çarpması sonucunda;

dosyadaki Milas Devlet Hastahanesi Acil Servisi geçici raporlarından, katılanların hayati tehlike geçirip, ...'ın sol femur diyafiz açık kırığı, sağ el 1. parmakta ve sağ ayak 5. parmakta eklem çıkıkları, ...'in ise sağ temporalda kırık oluşacak şekilde yaralandıkları olayda; her ne kadar katılanların kesin raporları aldırılmamış ise de, geçici raporlarından anlaşılan yaralanmalarının ağırlığı, sanığın olayda tama yakın asli derecede kusurlu oluşu ile 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak,

temel cezanın tayini sırasında asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.