Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/24095 K.2013/9397

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş olması karşısında, hükmün temyiz kabiliyeti bulunduğundan, temyiz isteğinin reddine ilişkin 13.03.2012 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Olay günü gündüz saat 10:10 sularında açık havada, meskun mahalde, bölünmemiş, 2 yönlü, 15 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama yolda idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan sanığın, kaza mahalline 17 metre mesafedeki yaya geçidi levhasına ve katılanın karşıdan karşıya geçmek üzere yola girdiğini daha önce fark ederek kornayla ikaz etmesine karşın hızını azaltmayarak katılana sağ kaldırıma 3 metre mesafede yol içerisinde çarpması şeklinde gelişen ve katılanın nitelikli şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda sanığın kusurlu olduğu,

kusurunun asli derecede olduğu dosya kapsamındaki delillerden anlaşılmakla, tebliğnamede olay mahallinde keşif yapılarak tarafların kusur durumunu gösterir raporun alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği yönünde bozma öneren 1 no.lu görüşe; keza, sanığın eşi olan ve olay anında yanında bulunduğu sanık tarafından iddia olunan tanığın beyanının alınması sonuca etkili görülmediğinden bu hususta bozma öneren 2 no.lu görüşe iştirak edilmemiştir.

Sürücü belgesinin onaylı örneği getirtilmeden TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi, UYAP sisteminden temin edilen ve dosya içine konulan, sanığa ait sürücü belgesinin, suç tarihi itibariyle ve halen geçerli olduğunun anlaşılması sebebiyle bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak; suç tarihinin “20.07.2011” yerine, “20.07.201” şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, bilirkişi raporuna, ceza uygulamasına, ertelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken, infazı kısıtlayacak şekilde aylık taksit miktarlarının belirlenmesi,