Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/24317 K.2012/22003

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dava, 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup. Ceza Genel Kurulunun 23/03/2010 tarih ve 2009/256 Esas ve 2010/57 sayılı kararında 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki üç aylık sürenin başlangıcı için 21/04/1975 tarih ve 3-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına atıf yapılarak kesinleşen beraat kararından davacının haberdar olmasının aranması gerektiği şeklindedir.

Ancak adı geçen kararda tazminat davasının ne zamana kadar açılması gerektiğine dair bir açıklama yoktur. Borçlar Kanununun 60. maddesinde tazminat davasının, zarar verici fiil veya olayın vukuundan itibaren her halde 10 yıl sonra zaman aşımına uğrayacağı kabul edilmiştir.

Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kimseler bakımından, devletin yaptığı yakalama veya tutuklama haksız fiili ceza davasının kesinleşmesi ile netleştiğinden bu tarih olayın vuku tarihi olup, bu tarihten itibaren 10 yıl dolduktan sonra 466 sayılı Kanuna göre tazminat istenemeyecektir.

İncelemeye konu olan dosya kapsamına göre kesinleşmiş beraat kararının davacıya tebliğ edildiğinin anlaşılmaması, kararın incelenmesi sırasında dairemizin 2012/24316 Esas sayılı dosyasından alınan (Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/70 Esas- 2009/233 Karar) ve dosya arasına dahil edilen kesinleşme şerhine göre davacı hakkındaki bearat kararının 17.11.1998 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 24.11.2008 tarihinde -10 yıl dolduktan sonra- açıldığının anlaşılması karşısında davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi,