Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/24900 K.2013/14848

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gece saatlerinde, aydınlatması bulunan, bölünmüş yolda idaresindeki kamyonet ile Gölbaşı istikametinden şehir merkezi istikametine Dikmen caddesini takiben seyreden sanığın, yolun ... ve yaya trafiğinin yoğun olarak yaşandığı,

140-150 m mesafede ışıklı kavşak, 9-10 m mesafede yaya geçiş tabelası, 15-20 metre mesafede 30/km hız tahdit levhası bulunan kesiminde, solundan yola giren yayaya çarparak yayanın sürtünme şeklinde kan izi bırakarak sola yönelmiş halde 20 m ileriye fırlamasına neden olduğu ve aracını ise çarpma noktasından sonra başlamak üzere sağa yönelmiş olarak 12 m fren izi bırakarak duruşa geçirebildiği olay sonrası düzenlenen kaza tespit tutanağının kusur dağılımı kısmında ve kovuşturma aşamasında düzenlenen 06/08/2010 ile 04/11/2010 tarihli bilirkişi raporlarında da belirtildiği üzere olayda kusurlu kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından

tebliğnamenin eksik incelemeye ve kusur durumuna, iddianamede sanığın sürücü belgesinin geri alınması talep edildiği halde belirtilen konuda bir karar verilmemiş ise de TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasının mahkemenin takdiri kapsamında olması ve taktirinde uygulanmama yönünde kullanıldığı kabul edilmekle TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması konusunda değerlendirme yapılmamasına ilişkin bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; Mahalli Cumhuriyet savcısının sanığın asgari hadden uzaklaşaılarak cezalandırılması gerektiğine, kabule göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına, sanık müdafinin sanığın kusurunun bulunmadığına, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğuna ve eksik incelemeye, katılanlar vekilinin ise eksik incelemeye, cezanın asgari hadden uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğine ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,