Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/27905 K.2013/6442

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... ve Katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, katılan vekilinin sanık ... hakkında 62. madde uyarınca indirim yapılmasının ve cezasının paraya çevrilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin ve sanık ...'in bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık ...'in sevk ve idaresindeki dolmuşta yolcu olarak bulunan katılanın sanık ...'in meskun mahal, 6 m. genişliğinde, tek yönlü, iki şeritli, kaza yeri hizasında orta refüj boşluğu ve hemen ilerisinde trafik levhası ile belirlenmiş yaya geçidi bulunan 3 yönlü kontrolsüz kavşak olan yolda yolun solunda ve yolcu indirmeye uygun olmayan yerde yolcu olan katılanı dolmuştan indirmesi ve katılanın bir iki adım atması ile aynı yönde seyreden sanık ...'in sevk ve idaresindeki aracın katılana çarpması sonucu vücudunda hayat fonksiyonlarının 5. derecede etkileyecek kırık oluşacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda mahkemece yargılama

aşamasında alınan 24.01.2011 tarihli bilirkişi raporunun oluşa uygun düştüğü ve sanık ...'in asli kusurlu olduğu gözetilmeksizin tali kusurlu olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Her ne kadar sanık ... meydana gelen olayda tali kusurlu ise de katılanın olay nedeniyle vücudunda hayat fonksiyonlarının 5. derecede etkileyecek kırık oluşacak şekilde nitelikli olarak yaralandığı ve meydana gelen zararın ağırlığı göz önünde bulundurularak, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi ve sanık hakkında alt sınırdan ayrılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden alt sınırdan ceza tayini,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstasının uygulanamayacağı dikkate alınmadan, her iki sanık hakkında da temel cezanın belirlenmesinde, ''sanığın güttüğü saik ve amaç'' kıstasının gerekçe olarak gösterilmesi,