KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/27976 E., 2013/11603 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.Sanık müdafinin temyiz isteminin reddi
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından; temyiz isteminin reddine dair ek karar sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğinden temyiz isteminin yalnız sanık ... hakkındaki hükme ilişkin olduğu, sanık ... hakkındaki hükme ilişkin temyiz istemi bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1- Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Katılan vekilinin, yüzüne karşı 15.03.2012 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 09.05.2012 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,
2- Sanık ... müdafinin 05.04.2012 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara ilişkin temyiz incelemesine gelince;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/27976, K. 2013/11603, 29 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama