Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/28058 K.2013/17900

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayat kavramı; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, sosyal ilişkileri, içinde bulunulan fiziki çevrenin özellikleri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, bir süre duygusal boyutta arkadaşlık ilişkisi içerisinde olduğu katılan tarafından arkadaşlıklarına son verilmesine tepki olarak, katılanla beraber oldukları dönemde onun bilgisi dahilinde çekilmiş ve birlikteliklerini gösteren 5 adet fotoğrafı bir zarf içine koyup, acele posta servisi aracılığıyla katılanın eniştesinin iş adresine gönderdiği olayda;

Sanıkla aralarındaki ilişkinin varlığını ve boyutunu kendisinde saklı tutan katılana ait özel yaşam alanı kapsamındaki fotoğraflarını, onun rızası dışında, eniştesine gönderen sanığın eyleminde, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, “dosyada mevcut fotoğraflarda gayrimeşru herhangi bir nitelik bulunmaması, bu fotoğrafların katılanın bir akrabasına gönderilmesi olayında özel hayatın gizliliğinin ihlal edilmediği ve esasen sanığın bu suç yönünde kastının da bulunmadığı” şeklindeki, özel hayatı salt fiziksel mahremiyete indirgeyen, yasal olmayan ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle sanığın beraatine karar verilmesi,