Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/28867 K.2013/24984

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında "yargılama süresindeki tutumu ve dolaylı itirafları" gerekçesi gösterildiği halde, cezanın ertelenmemesi sırasında "Sanığın bütün duruşma aşamalarına ve savunmasına yansıyan söylem ve davranışları, inkarcı tutumu ve bakış açısı" şeklindeki gerekçe TCK'nın 62. maddesi uygulanması yönünden gösterilen gerekçe ile kısmen çelişmekte ise de; ayrıca "sanığa atfedilen eylemin taksirli olması, bir daha aynı nitelikli bir trafik kusurunu işlemeyeceği ve pişmanlık duyduğu yönünde vicdani kanaatin oluşmaması, trafik kusurlu eylemlerin yarattığı sosyal etki nedenleri" gerekçesine de dayanıldığı ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Olay tarihinde sanık sevk ve idaresindeki otomobiliyle ana cadde güzergahını takiben seyir halindeyken olay mahalli olan üç yönlü T kavşağa geldiğinde; seyrine göre sağındaki tali yoldan kavşağa giriş yapan katılan ...'in kullandığı otomobil ile çarpıştıkları olayda; sanığın tali kusurlu olduğu tespit ve kabul edilmiş ise de;

katılan ...'in hayati fonksiyonlarını ağır (5.) derece etkileyen sol asetabulum ve sol el 5. metakarp kırıkları, katılan ...'in ise sol fibula başı kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartlarından meydana gelen zararın ağırlığı ölçütü dikkate alınarak; temel cezanın asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tayin edilmesi gerektiği nazara alınmadan eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, cezanın fazla olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezası, 5237 sayılı TCK'nın 49/2. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezası olduğundan, TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, 50/4. maddesine göre çevrilmesi ve hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında hapis cezasının kaç gün üzerinden çevrildiğinin belirtilmemesi ile taksitlendirme kararı verilirken uygulanan kanun ve maddenin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6, 5237 sayılı TCK'nın 52/3 maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 3. bendindeki “TCK'nın 50/4 maddesi” ibaresinin “5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri” şeklinde değiştirilmesi,