Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/29706 K.2013/25468

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 tarihli ve 2006/6-123 esas, 2006/229 sayılı ilamında da belirtildiği üzere Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin başlangıcı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerekmesi karşısında, sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hükme ilişkin temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağının belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı,

ancak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinde, kendisine tebligat yapılacak kimsenin, gösterilen adreste bulunmaması veya tebellüğden imtina etmesi halinde, tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim edeceği ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halini de tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildireceğinin belirtildiği,

sanığa 15/06/2012 tarihinde yapılan tebligatta, komşusuna haber verilmemiş ise de bunun nedeni olarak, sanığın komşusunun bulunamadığının şerh düşüldüğü, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinde, muhattabın komşusuna haber vermenin bir zorunluluk olarak öngörülmemesi karşısında, sanığa yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu anlaşılmakla;