Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/30662 K.2013/29219

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, taksitlendirmeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nun 179/3. maddesinin yollamada bulunduğu aynı maddenin 2. fıkrasının uygulama maddesi olarak gösterilmemesi,

2- TCK'nın 50/6 maddesinde, seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin belirtilmesine rağmen, hükümde, “...seçenek yaptırım gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp devam edilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin sanığa ihtarına” karar verilmesi,

3- TCK'nın 52. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/2-3 ve CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1 nolu pararafındaki “179/3 maddesi” ibaresinden sonra gelmek üzere hükme “yollaması ile 179/2. maddesi” ibaresinin yazılması,

hükmün 2 nolu paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen kısa süreli 2 ay hürriyeti bağlayıcı cezanın, kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işleniş özellikleri nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 60 tam gün olarak belirlenmesine.