Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/31296 K.2013/18990

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... müdafinin, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... müdafii, gerekçeli temyiz dilekçesinde, hükmü sanık ... adına da temyiz ettiğini belirtmiş ise de, dosya içerisinde sanık tarafından yetkilendirildiğine ilişkin vekaletnamenin bulunmadığı, dosya arasında mevcut vekaletnamenin diğer sanık ...'e ait olduğu, sanığın da usulüne uygun olarak yapılan tebliğe rağmen temyiz talebinde bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ... müdafinin sanık ... yönünden temyize hak ve yetkisi bulunmadığından 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Sanık müdafinin, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın iş kazasının oluşumunda asli kusurlu olduğunun teknik verilere dayalı olarak mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, asgari hadden uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, temel cezanın tali kusurlu olan sanığın cezası ile aynı olacak şekilde alt sınırdan tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.