Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/31718 K.2013/18102

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup; olay gecesi saat 22.45 sıralarında, 7 metre genişliğinde, orta refüjle bölünmüş, tek yönlü, zemini asfalt ve kuru, aydınlatması bulunan, görüşü açık yolda yönetimindeki otobüsle seyreden sanığın, olay yeri olan ışık kontrollü olan ancak olay anında kavşaktaki trafik lambaları çalışmayan 4 yönlü kavşağa hızını azaltmadan geldiğinde,

karşı yönden gelip orta refüj aralığından geçiş önceliğine riayet etmeden sola dönüş yaparak önünü kapatan katılan-sanık ... yönetimindeki otomobilin sağ yanına çarpıp önünde sürüklemesiyle, katılan-sanık yönetemindeki otoda yolcu olarak bulunan 2 yolcunun ölümüne ve katılan yolcu Hülya Çakmakçı' nın, hayati tehlike geçirecek 2. derece pelvis iliak kemik kırığına, gebe olduğu çocuğunun düşmesine ve post travmatik stres bozukluğu ve depresyona yol açacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık, olayda tali kusurlu ise de,

TCK'nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesinin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilerek temel cezanın tayininde ve sürücü belgesinin geri alınma süresinin tesbitinde asgari hadden uzaklaşılmış olmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.