Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/31998 K.2013/10035

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı hakkında 6831 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yapılan soruşturma neticesinde Muş Sulh Ceza Mahkemesinin 14.12.2005 tarih 2002/357 Esas - 2005/605 Karar sayılı kararı ile 30 ay hapis ve 6.480 TL adli para cezasına hükmedildiği, verilen kararın 14.03.2006 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle infazına başlandığı ve davacının hükümlü olarak 02.05.2006 tarihinde cezaevine alındığı, 27.04.2007 tarihinde şartla tahliye edildiği,

davacı vekilinin 16.06.2006 tarihli temyiz istemi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 01.05.2008 tarih 2007/ 4578 Esas – 2008/ 5356 Karar sayılı ilamı ile kararda kanun yolunun gösterilmemiş olması nedeniyle eski hale getirme nedeni kabul edilerek mahkumiyet hükmünün 5728 sayılı Kanunun değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle bozulması üzerine davacının hükümlü olarak geçirdiği sürenin esasen haksız tutuklama olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede,

Davacının tutuklanmasına konu olan 6831 sayılı Kanuna muhalefet suçu ile ilgili olarak Muş Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/315 Esas- 2009/500 Karar sayılı dosyasında 02.05.2006 -27.04.2007 tarihleri arasında 360 gün süreyle tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 08/10/2009 tarihinde davacı hakkında 2 ay hapis ve 160 TL adli para cezası, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, davacının fazladan tutuklu kalınan süreler için tazminat talep edilebileceği gözetilerek makul miktarda tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın yazılı şekilde reddine karar verilmesi,