Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/32259 K.2013/17453

Taksirle öldürme suçundan, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihi itibariyle 15 yaşını bitirmesine 1,5 ay kalmış olup, zihni bir engel veya geriliği de bulunmadığı anlaşılan ölenin, davranışlarının sonuçlarını ve av tüfeğinin tehlikeli ve ölümcül bir silah olduğunu rahatlıkla algılayabilecek bir yaş düzeyinde bulunması ve olayın gerçekleştiği bölgenin az gelişmiş kırsal bir bölge oluşu ve yöresel kültür ve olayda kullanılan tek kırma av tüfeğinin, salondan geçilerek ulaşılan, diğer odalara göre daha az kullanılan ve ev sakinlerince misafir odası olarak kullanıldığı ifade edilen odanın duvarında asılı şekilde bulundurması dikkate alındığında, ölenin öz babası olan sanığa isnat olunan,

ölenin dosya kapsamına göre intihar olduğu hususunda tereddüt bulunmayan eyleminde kullandığı av tüfeğini onun kolayca ulaşabileceği bir yerde bulundurmaktan ibaret eyleminde atılı taksirle öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek sanığın beraatine ve olayda kullanılan adli emanetteki av tüfeğinin ruhsat sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken, sanığın suçunun sübut bulduğu kabulüyle yazılı şekilde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve av tüfeğinin -taksirli suçlarda uygulanma imkanı da bulunmayan- TCK'nın 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi ,