Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/3235 K.2012/24519

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tam kusurlu olduğunun teknik verilere dayalı olarak mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve iki kişinin öldüğü gözetilerek,

alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayin edilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış; gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği tarihin 02.07.2007 yerine sehven 02.03.2007; davaya katılan olarak kabulüne karar verilen ...'ın “müşteki” olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları; suçun işlendiği zaman diliminin, sanığın gözaltında ve tutuklu kaldığı tarih ve süre ile tahliye tarihinin gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün noksanlıklar olarak kabul edilmiştir.