Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/32463 K.2013/20130

53/1-2-3, 54/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma suçundan; TCK'nın179/2-3, 62/1, 53/1- 2-3. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Kasten yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, verilen cezanın haksız olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın TCK’nın 53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmek gerektiği gözetilmeden “sanığın koşullu salıverilmesi halinde 53/1-c maddesinde belirtilen yasal hakları kullanımındaki yoksunluğun sona ermesine” hükmedilmesi suretiyle 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1-e ve 2-c bentlerinde yer alan “a, b, c, d, e” ibaresi çerisindeki “c” ibaresinin çıkarılmasına,